Komunikat dotyczący plików cookies Niniejsza witryna internetowa, w celu zapewnienia Państwu odpowiedniej jakości usług, korzysta z plików cookies. Mogą również korzystać z nich współpracujące z nami instytucje i reklamodawcy. W przeglądarkach internetowych można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Pozostając w tym serwisie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.

x

  Strona główna     GALERIE     kontakt     Regulamin     mapa serwisu     powiadom o stronie     startuj z nami     drukuj stronę
Wersja językowa:  polski Deutsch
OSTATNI KOMENTARZ
~wnuczek :: 23.11.2017 17:29
Rowery i grzyby oraz rzeka to jest nasz Skarb
piątek, 24 listopada 2017 10:18   Imieniny: Flory, Emmy, Chryzogona

Szukaj hoteli:

Data zameldowania

calendar

Data wymeldowania

calendar
Tradycje solne dawniej i dziś
Statystyki serwisu
obecnie gości: 105
odwiedziło nas: 76782444
liczba odsłon: 211656223
liczba stron: 5559
komentarzy: 69121
Ostatnio aktualizowane strony
 Green Town of Jazz
 9 Lubuskie Zaduszki Jazzowe 2017 z kwintetem Zbigniewa Namysłowskiego
 Winobranie 2-10.09.2017
 XV edycja Muzyki w Raju
 Przedsionek Raju 2017
 Przystanek Woodstock 2017
 HOTELE
 Lato Muz Wszelakich 2017
 Jacek Frąckiewicz – Malowidła
NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE
 AKTUALNOŚCI
 Ciekawe miejsca
 Wirtualna wycieczka
 Trasa dojazdu
 Podziel się widokiem
 Muzyczne
 Kulturalne
 Sportowe
 Cykliczne
NAJCZĘŚCIEJ KOMENTOWANE
 KONOTOP
 GOŚCIM
 GĄDKÓW WIELKI
 SYCOWICE
 GMINA SZCZANIEC
 BOBRÓWKO
 RĄPICE
 OPALEWO
 SIERCZ
Strona główna «  HISTORIA  «  Ciekawostki historyczne  «  Tradycje solne dawniej i dziś  
Tradycje solne dawniej i dziś

 

Historycznie

Nazwa dzisiejszego miasta Nowa Sól była związana z solą już w połowie XVI w.

Historyczny Śląsk, mimo wielu bogactw naturalnych, nie posiadał złóż soli. Mieszkańcy regionu zaopatrywali się w ten surowiec głównie z kopalni położonych na terenie Królestwa Polskiego.

Do czasu kiedy ziemie śląskie związane byty z państwem polskim handel solą nie stanowił większego problemu. Utrudnienia pojawiły się na początku doby nowożytnej
i władający Śląskiem Habsburgowie podjęli próby rozwiązania problemu. Z pomocą przyszedł im gdański kupiec Antoni Schmidt (zwany później Danczko), który zaproponował założenie na Śląsku warzelni soli. Otrzymał stosowne cesarskie zezwolenia, pod warunkiem uregulowania rzeki
Odry, która w tym czasie była nieżeglowna. W ten sposób przedsięwzięcie Schmidta przyczynić się miało także do uruchomienia żeglugi odrzańskiej.

Pierwszą warzelnię założono w 1553 r. koło wsi Zabór, ale przedsiębiorstwo wkrótce zbankrutowało. Jednak idea stworzenia na miejscu warzelni, która dostarczałaby na Śląsk sól, nie upadła. W 1562 r. warzelnictwo soli w monarchii habsburskiej poddano kontroli państwa. Później, na gruntach cesarskich w okolicy wsi Modrzyca, komisarz Hans von Braun utworzył nową warzelnię. Na lokalizacji zaważyła rzeka, niezbędna do transportu surowca oraz lasy, dostarczające dużej ilości opału. Warzelnia powstała na lewym brzegu Odry, a osada, która się przy niej rozwinęła wkrótce otrzymała nazwę Neusalz (czyli Nowa Sól).

Sprowadzany na barkach Odrą ze Szczecina surowiec w postaci soli morskiej był na miejscu przetwarzany. Proces ten był dosyć skomplikowany. Sól rozpuszczano
w dużych miedzianych kadziach i podgrzewano. Do wrzątku dodawano krew bydlęcą, która miała ponoć właściwości wiążące zanieczyszczenia. Wydzielone szumowiny przesuwano drewnianymi łopatami do obniżonego w jednym miejscu kotła i usuwano na zewnątrz. Proces powtarzano aż do całkowitego oczyszczenia surowca. Następnie skrystalizowaną sól ładowano do koszy i suszono w magazynach. Dopiero po całkowitym wysuszeniu wkładano ją do beczek i rozprowadzano na terenie Śląska. Sól przetwarzana w warzelni nie była popularna wśród mieszkańców, mówiono nawet o jej szkodliwości, nic więc dziwnego, że warzelnia miała poważne problemy ze zbytem. Nie pomogło nawet rozporządzenie cesarskie, nakazujące, aby okoliczne miasta zapotrzebowanie na sól realizowały w warzelni.

Kłopoty ze zbytem, waśnie z właścicielami położonych nad Odrą terenów i miast, konkurencja soli polskiej, wreszcie rujnująca ziemie Śląska wojna trzydziestoletnia
i dziesiątkująca ludność zaraza spowodowały upadek warzelni. Produkcja została wstrzymana w 1700 r. Pomimo upadku warzelni, miejscowość nadal była miejscem handlu solą. W 1713 r. utworzono tu Magdeburskie Przedsiębiorstwo Handlu Solą przy Cesarskim Zarządzie w Nowej Soli. Od tej pory w mieście znajdowała się faktoria solna, która wybudowała kilka magazynów do przechowywania surowca. Przedsiębiorstwo prowadziło swoją działalność do połowy XIX stulecia, zaopatrując miasta śląskie w sól importowaną.

W ten sposób tradycje solne w Nowej Soli, która w 1743 r. otrzymała prawa miejskie były nadal kontynuowane. Po 1945 r. nowi polscy mieszkańcy miasta wielokrotnie odwoływali się do historii i tradycji solnych miejscowości. W 1962 r. miasto otrzymało nowy herb przedstawiający m. in. barkę z beczkami soli.

A jakie nawiązania do soli odnajdziemy w Nowej Soli dzisiaj?

Urządzenie dźwigowe z XVIII w., znajdujące się w magazynie solnym przy ul. Wróblewskiego

1. O czasach, gdy w Nowej Soli handlowano solą przypominają zabytki np. magazyny solne
z XVIII w.
Do dziś zachowano również tradycyjną nazwę Placu Solnego. Magazyn solny przy ul. Wróblewskiego kryje w swoim wnętrzu oryginalne urządzenie dźwigowe z końca XVIII stulecia - zabytek techniki.

2. Coroczne święto miasta organizowane w czerwcu nad Odrą otrzymało nazwę Święta Solan. Oferta turystyczno-rozrywkowa tego przedsięwzięcia gromadzi ponad 15 tysięcy mieszkańców regionu.

3. Konkurs Literacki „O Szczyptę Soli" - to niepowtarzalna okazja do wyrażenia,
w różnych formach literackich, swoich refleksji o mieście i najbliższych rejonach.

4. Imieniem SOLANY ochrzczono pierwszą smoczą łódź, która w towarzystwie Warzelnika startuje w imprezach wodniackich. Od 2007 roku organizowane są
w Nowej Soli Regaty Smoczych Łodzi.

Największy krasnal na świecie - Soluś
5. Do tradycji przeszła impreza sportowa, organizowany od lat Pólmaraton Solan

6. Muzeum Miejskie w Nowej Soli od kilku lat gromadzi solniczki z różnych epok historycznych.

7. Miejscowi piekarze wypiekają pyszne bułki
o nazwie solanki
.

8. Nowosolskie firmy produkują lampy solne.

9. Urząd Miejski wyemitował lokalne monety, tzw. talary solne.

10. Soluś to imię największego na świecie krasnala, promującego Nową Sól. Można go znaleźć w niezwykłym parku, zbudowanym z wierzby energetycznej.

 

Źródło informacji i zdjęcia: www.nowasol.pl, tekst historyczny: autorstwa Tomasza Andrzejewskiego - Muzeum Miejskie w Nowej Soli

 


 

 Komentarze (0)  
Pogoda w regionie
[24.11.2017 10:07]

Scattered Clouds
Temperatura: 10.2°C
Wilgotność: 79%
Ciśnienie: 1012hPa (Falling)
Wiatr: 11.3km/h,  ESE
Uniwersytet Zielonogórski
MDO

SONDA
[30.05.2017]
Głosowanie zakończone
 

Copyright © 2004-2017 amb software | Wszelkie prawa zastrzeżone | Wykonanie: amb software
Polecamy przeglądarkę Mozilla Firefox.
...

Request served in 0.50 sec