Komunikat dotyczący plików cookies Niniejsza witryna internetowa, w celu zapewnienia Państwu odpowiedniej jakości usług, korzysta z plików cookies. Mogą również korzystać z nich współpracujące z nami instytucje i reklamodawcy. W przeglądarkach internetowych można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Pozostając w tym serwisie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.

x

  Strona główna     GALERIE     kontakt     Regulamin     mapa serwisu     drukuj stronę
Wersja językowa:  polski Deutsch
środa, 17 października 2018 09:46   Imieniny: Wiktora, Marity, Ignacego

Szukaj hoteli:

Data zameldowania

calendar

Data wymeldowania

calendar
Trzciel
Statystyki serwisu
liczba stron: 5562
komentarzy: 70128
Ostatnio aktualizowane strony
 Gdybym był Bogaczem - Narodowy Teatr Opery i Baletu z Odessy
 Winobranie 8-16.09.2018
 Weekendowa moc atrakcji
 PolAndRock festival (Przystanek Woodstock 2018)
 XVI edycja Muzyki w Raju
 Lato Muz Wszelakich 2018
 Lato Muz Wszelakich
 Święto Warty
 Kalendarz imprez 2018
NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE
 AKTUALNOŚCI
 Ciekawe miejsca
 Wirtualna wycieczka
 Trasa dojazdu
 Podziel się widokiem
 Muzyczne
 Kulturalne
 Sportowe
 Cykliczne
NAJCZĘŚCIEJ KOMENTOWANE
 KONOTOP
 GOŚCIM
 GĄDKÓW WIELKI
 SYCOWICE
 GMINA SZCZANIEC
 BOBRÓWKO
 OPALEWO
 RĄPICE
 SIERCZ
Strona główna «  POWIATY I GMINY  «  Powiat międzyrzecki  «  Trzciel - gmina  «  Trzciel  
TRZCIEL


TRZCIEL (Tirschtiegel) - to niewielkie miasteczko nad Obrą, położone między jeziorami Młyńskim i Wielkim, w powiecie międzyrzeckim, we wschodniej części województwa lubuskiego. Miasto składa się z dwóch części: po wschodniej stronie Obry leży tzw. Stare Miasto a po stronie zachodniej założono tzw. Nowe Miasto. Położone przy międzynarodowej trasie z Berlina do Warszawy, 24 km na południowy wschód od Międzyrzecza. PKS. Sklepy. Trzciel znany jest z uprawy wikliny, szparagów i stolarstwa. Rozwija się handel i usługi, szczególnie agroturystyka.


HISTORIA:

Nazwa Trzciel pochodzi od prasłowiańskiego wyrazu „trzcielina”, co wg Słownika Lindego oznaczało łodygę trzciny. Na przestrzeni wieków nazwę miasta różnie pisano. W dokumencie Jana Długosza z 1307 roku pojawia się nazwa Trzczel. W dokumencie z 1319 roku, sporządzonym w języku niemieckim, występuje nazwa Torstetel. W kolejnych dokumentach pojawiają się następne nazwy i tak: Trzcyel z 1338, Trzel z 1393, Tzrel z 1394, Trzczel z 1398, Trciel oraz Trcziel. W 1821 roku w korespondencji urzędowej i na mapach pojawia się niemiecka nazwa Tirschtiegel.

Trzciel należy do najstarszych osad na Ziemi Międzyrzeckiej. Był prawdopodobnie osadą o charakterze obronnym w czasach prehistorycznych na co wskazuje dość dobrze zachowane grodzisko. W czasach późniejszych Trzciel zachował charakter obronny. Jeszcze w XIV wieku na lewym brzegu Obry stał zamek obronny, przy którym rozwijało się życie miejskie.

W okresie tworzenia się państwowości polskiej Trzciel będący osadą dostaje się pod panowanie Mieszka I, który prowadzi stąd akcje przeciwko Pomorzu Zachodniemu. Na tych terenach Mieszko I zostaje pokonany, ponieważ Pomorzanie połączyli się ze Związkiem Weleckim. Mieszko I po raz pierwszy pokonuje Pomorzan i Weletów dopiero w 967 roku, zatrzymując się na Ziemi Międzyrzeckiej. Trzciel należał do Polski do końca panowania Bolesława Krzywoustego. Na podstawie jego testamentu z 1138 roku, Trzciel wraz z Ziemią Lubuską przechodzi pod panowanie książąt śląskich.

W 1241 roku po śmierci Henryka Pobożnego dzielnica Śląska rozpada się na szereg księstw. Ciągłe walki między książętami panującymi na Śląsku oraz układy z Niemcami doprowadziły do utraty Ziemi Lubuskiej. W 1287 roku margrabiowie Brandenburscy stali się jej właścicielami. Z tego też czasu pochodzi pierwsza informacja historyczna o Trzcielu zapisana w aktach. Podczas sporów dzielnicowych pomiędzy Bolesławem Rogatką, księciem legnickim, a jego braćmi, Henrykiem III i Konradem I Głogowskim, strony walczące powołały w 1252 roku biskupa wrocławskiego Tomasza I na rozjemcę. Z jego wyroku Trzciel wraz z okolicą dostał się Konradowi, księciu głogowskiemu. Pod panowaniem książąt głogowskich pozostawał do 1293 roku, kiedy to został przekazany w zastaw margrabiemu brandenburskiemu Konradowi. Jego następca, margrabia Waldemar, zawarł z książętami śląskimi Henrykiem i Przemysławem umowę, mocą której przejął na własność dorzecza Obry od Kopanicy do Międzyrzecza ze Zbąszyniem, Trzcielem i Rybojadami w zamian za Krosno, Żagań i Międzyrzecz. Powyższy układ nie wszedł w życie z powodu śmierci margrabiego Waldemara.

Za czasów Władysława Łokietka Zbąszyniem, Babimostem i Trzcielem władali wojewodowie pomorscy Świecowie. Po rokoszu jaki ponieśli na Pomorzu przeciw Łokietkowi, zabrano im posiadłości i przekazano królowi polskiemu. Od 1329 roku Trzciel został włączony do Polski i otrzymał niektóre prawa miejskie. Pełne prawa miejskie otrzymał dopiero za czasów panowania w Polsce Króla Kazimierza Jagiellończyka w 1458 roku. W drugiej połowie XIV wieku właścicielami Trzciela stają się Wezenbrokowie.

W końcu XV wieku Trzciel wszedł w posiadanie Ostrorogów Lwowskich. Po nich dziedziczyli miasto w XVII wieku Opalińscy, a dalej Mielżyńscy i Szołdrscy.

W czasie wojny trzydziestoletniej (1618-1648) na lewym brzegu Obry osiedlili się uchodźcy ze Śląska i Brandenburgii, zakładając tzw. Nowe Miasto, Nowy Trzciel.

4 maja 1655 roku Trzciel zajmują Szwedzi, którzy palą, niszczą i mordują ludność miasta. W pożarze zginęły cenne zbiory archiwalne miasta, wszelkie akta i dokumenty. Spalono też rejestr obywateli przyjmujących prawo miejskie tzw. Komput Mieszczan Miasta Trzciela. Spalone zostały też budynki ratusza i kościołów św. Wojciecha i św. Anny. Po potopie szwedzkim przystąpiono do odbudowy zniszczonego miasta. Kościół p.w. św. Wojciecha w swojej historii spłonął jeszcze dwukrotnie. W 1737 roku w wielkim pożarze miasta wraz z 72 domami oraz w czasie pożaru Starego Miasta w roku 1809, kiedy spłonął także, leżący na lewym brzegu Obry, zamek.

W 1793 roku w wyniku rozbiorów Polski, Trzciel przeszedł pod panowanie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma. Na długie lata stał się zachodnim cyplem Wielkiego Księstwa Poznańskiego a od 1830 roku prowincji poznańskiej. Wcześniej należący do starostwa w Babimoście od tego czasu należał do okręgu międzyrzeckiego. Do 1795 roku Stary i Nowy Trzciel miały osobnych burmistrzów. W tymże roku pierwszym wspólnym burmistrzem wybrany został Stefan Dobkowicz, który sprawował ten urząd przez 25 lat. Od tego też roku w księdze przyjęć do prawa miejskiego język polski zostaje zastąpiony językiem niemieckim.

1 listopada 1806 roku ze swym wojskiem, maszerując na Rosję, zatrzymał się w Trzcielu Napoleon Bonaparte. W 1807 roku miasto weszło w skład Księstwa Warszawskiego i wtedy to do księgi przyjęć wraca język polski. Zwyczaj ten zachował się do roku 1821.

Do 1824 roku trwała odbudowa kościoła św. Wojciecha. W tym też czasie władze pruskie zarządziły usunięcie cmentarzy z miast ze względów sanitarnych. Dlatego Rada Kościelna założyła nowy cmentarz przy drodze do Miedzichowa.

W 1820 roku pojawia się pierwsze niemieckie nazwisko burmistrza Trzciela – Martin Klenke. Jego następcami byli już Niemcy. W tych latach bezwzględnej germanizacji następuje duży, bo niemal 50% odpływ ludności polskiej i jeszcze większy odpływ ludności żydowskiej z miasta. Po spisie ludności z 1843 roku w obu częściach miasta i sąsiednim majątku żyło 2400 mieszkańców, z czego 64% stanowili ewangelicy, 23% katolicy a 13% Żydzi. Społeczeństwo Trzciela składało się z mieszczaństwa z ziemią, kupców, urzędników i przemysłowców. Miedzy tymi ostatnimi znajdowało się wielu sukienników. Uprawa chmielu została wyparta w XIX stuleciu przez wikliniarstwo. W mieście funkcjonowała miejska i policyjna administracja, sąd i administracja powiatowa. Poczta istniała od roku 1810.

Do 3 listopada 1887 roku obie części miasta zachowywały całkowitą odrębność. 10 sierpnia 1888 roku Ministerstwo w Berlinie zatwierdziło fakt zjednoczenia Trzciela w jeden organ administracyjny.

Na terenie Nowego Miasta znajdował się park z pałacem, który został zbudowany około połowy XIX wieku. Właścicielem całego majątku był Ernst Gotthelf Fischer von Mollard.

W 1901 roku ukończono budowę wieży kościelnej przy kościele św. Wojciecha, zawieszono dzwony a w 1903 roku wmontowano zegar.

W 1911 roku założono w Trzcielu linię kolejową wraz z zabudowaniami dworca. Linia prowadziła ze Zbąszynia do Międzychodu.

Po I Wojnie Światowej i klęsce Niemiec, na mocy Traktatu Wersalskiego, miasto Trzciel miało pozostać w granicach Rzeszy Niemieckiej. Jedynie niewielka jego część położona na wschód od wspomnianej linii kolejowej weszła w skład odrodzonego państwa polskiego. Linia kolejowa znalazła się po stronie polskiej. Trzciel pozostał miastem podzielonym aż do 1939 roku tj. do wybuchu II Wojny Światowej.

W okresie międzywojennym w Trzcielu istniały dwa kościoły: ewangelicki w Nowym Mieście i katolicki p.w. św. Wojciecha w Starym Mieście. Stała też bożnica żydowska i dwie kaplice innowierców. Kościół ewangelicki został rozebrany po II Wojnie Światowej, pozostał jedynie budynek domu parafialnego (byłe przedszkole przy ul. Mickiewicza). W styczniu 1925 roku przy obecnej ulicy Armii Czerwonej założony został nowy cmentarz, gdyż dawny znalazł się po stronie polskiej.

Przebieg granicy spowodował konieczność stworzenia połączeń kolejowych na zachód. W skutek tego 13 września 1929 roku otwarto linię kolejową z Trzciela do Lutola Suchego. Po wybuchu II Wojny Światowej uznano ją jednak za mało przydatną.

W wojnie obronnej 1939 roku nie było większych walk w okolicach Trzciela. Najbardziej widocznymi przejawami wojny były represje wobec ludności polskiej, wysyłanie do obozów pracy w głąb Rzeszy oraz funkcjonowanie obozów pracy w okolicach miasta.

26 stycznia 1945 roku do Trzciela wkraczają wojska radzieckie. Po wyzwoleniu przybywają do miasta z okolic Wielkopolski i kresów wschodnich jego pierwsi mieszkańcy. Pierwszym polskim burmistrzem po przeszło 100-letniej przerwie zostaje Zygmunt Wałęza, który w pierwszym dniu urzędowania wpisał swoje nazwisko do Komputu Mieszczan Miasta Trzciela – księgi, która świadczy o polskości Trzciela i jego mieszkańców, którzy żyli i gospodarzyli w nim już przeszło 300 lat temu.

1945 roku Trzciel nadal był podzielony nie tylko na gminy, powiaty, ale także województwa. Trzciel Odbudowa włączony został do gminy Miedzichowo i powiatu nowotomyskiego, województwa poznańskiego. Miasteczko znalazło się w powiecie międzyrzeckim, a po utworzeniu na Ziemiach Odzyskanych nowego województwa, w zielonogórskim. W 1972 roku część Odbudowy przyłączono do miasta, a pozostałą część osady do Starego Folwarku. W roku 1975 dzielone sztucznie części znalazły się w woj. gorzowskim. Historia lubi się jednak powtarzać. Po wprowadzeniu w 1999 roku nowego podziału administracyjnego ponownie zostały one odgrodzone granicą województwa.

Dzisiaj Trzciel liczy około 2500 mieszkańców. Jest siedzibą gminy, zajmującej powierzchnię blisko 18 000 ha, zamieszkałej przez około 6500 osób.

PRZYRODA

W mieście znajduje się Jezioro Młyńskie (Miejskie). Położone jest przy wschodniej granicy Trzciela (Nowe Miasto) wzdłuż drogi do Zbąszynia. Jest to typowy zbiornik przepływowy na rzece Obrze, z wydłużoną prawie równoległą linią brzegową na osi północ–południe. Powierzchnia 43,5 ha, poziom wody jeziora uzależniony jest z wahaniem stanu wody w Obrze, maksymalna głębokość 3,5 m,. Poza kępami drzew liściastych i fragmentem zadrzewień na prawym brzegu, zbiornik otoczony jest przez łąki i pola uprawne. Nad jeziorem od strony ul. Zbąszyńskiej funkcjonuje pole biwakowe. Akwen wykorzystywany jest także przez kajakarzy płynących szlakiem kajakowym rzeki Obry.

Gęsty pas szuwarów (trzcina, pałka szeroko- i wąskolistna, jeżogłówka) i roślinności wodnej (grzebień, grążel, jaskier wodny, rdestnica, rogatka, moczarka) stwarza doskonałe warunki do życia ptaków wodnych, stwierdzono tu występowanie: łabędzia niemego, łyski, bąka, bączka, wodnika, kokoszki, kropiatki oraz kilka gatunków kaczek i perkozów, na przelotach zatrzymują się tu także gęsi, raz zaobserwowano wiosną podgorzałkę sporadycznie notowaną na ziemi lubuskiej. W okolicy jeziora stwierdzono także żurawia, remiza i derkacza, którego stanowisk na ziemi lubuskiej w ostatniej dekadzie znacznie ubywa. Ciekawostką ornitologiczną jest obserwacja w 1978 roku podróżniczka (Rudawski 1995). Przy ujściu Obry z jeziora znajduje się wyspa (0,64 ha), która jest chroniona jako użytek ekologiczny. Jezioro Młyńskie w czasie II wojny światowej stanowiło naturalną przeszkodę przedpola Trzcielskiej Pozycji Przesłaniania. Podczas walk o miasto w styczniu 1945 roku natarcie Armii Czerwonej napotkało tu na zdecydowany opór wojsk niemieckich. Jezioro leży na terenie otuliny Pszczewskiego Parku Krajobrazowego i w obszarze Natura 2000.

Na terenie Trzciela znajdują się dwa parki miejskie, mniejszy między ulicami Mickiewicza i Zbąszyńską oraz duży park zamkowy przy ulicy Kościuszki. Parki te są trwałymi elementami krajobrazu miasta tworzącymi tło kolorystyczne dla zabudowy i stanowią cenne skupiska zieleni wysokie. Park zamkowy powstał w II połowie XVIII wieku obok okazałego pałacu rodziny Fischer, zniszczonego w ostatnich dniach stycznia 1945 roku. Obecnie w tym miejscu znajduje się kompleks edukacyjny. Park ma powierzchnię 6,20 ha, rozciąga się w lewobrzeżnej części miasta między ulicą Kościuszki i podmiejskimi łąkami. Drzewostan parku jest bardzo urozmaicony, rośnie tu około 50 gatunków drzew i krzewów, które miejscami tworzą szpalery. Charakterystycznymi elementami parku są okazałe drzewa żywotnika rozmieszczone luźno w klombach. Duży udział drzew ozdobnych i egzotycznych sprawia, że park jest atrakcyjny pod względem krajobrazowym i dendrologicznym. Wiek najstarszych drzew ocenia się na ponad 200 lat. Na uwagę zasługują obok żywotników, okazałe platany kloniaste i lipy. Park przy ulicach Mickiewicza i Zbąszyńskiej, o powierzchni 0,5 ha, powstał w końcu XVIII wieku jako teren przykościelnego cmentarza ewangelickiego. Dawniej w miejscu placu zabaw stał szachulcowy kościół protestancki z 1800 roku rozebrany w latach 50. XX wieku. W parku występuje ponad 10 gatunków drzew i krzewów, które rosną luźno w kępach, co sprawia, że park jest dobrze nasłoneczniony i przejrzysty.

W Trzcielu zlokalizowane są 2 pomniki przyrody: lipa szerokolistna o obw. 330 cm i wys. 15 m oraz dąb szypułkowy o obw. 445 cm i wys. 25 m. Inne atrakcje turystyczne to ścieżka przyrodnicza z Trzciela, krawędzią doliny Obry do Łysej Góry, niebieski szlak pieszy ze Zbąszynia i  Trzciela do Pszczewa wzdłuż jezior Konin, Wielkie i Chłop i szlak wodny na Obrze.

Ponadto przez miasto przebiegają 3 szlaki rowerowe:
Niebieski: (Szarcz) - Jezioro Konin - Trzciel - Lutol Mokry - Droga do Dąbrówki Wlkp. – (Dąbrówka Wlkp.)
Zielony: (Pszczew) - Most na Obrze k. Rybojad - Rybojady – Trzciel
Czerwony: (Szumiąca) - Rezerwat Czarna Droga - Brójce - Chociszewo - Jasieniec – Trzciel – (Miedzichowo)

Źródło informacji:Wikipedia, www.trzciel.pl, informacje własne UM w Trzcielu.
Zdjęcia: Staszek Pietkiewicz


 GALERIA INTERNAUTÓW (19)

 Komentarze (70)    
~sian
[10.06.2016 10:24]
Kiedy patrzę na świat Myślę o małym Trzcielu Jak mi jest jego brak Mój drogi przyjacielu Pamiętam jak się marzy Wieczorami na starej plaży Obra cicho szumiała Z trzciną rozmawiała A choina była ta trzcina Choina była też wiklina I te lasy co obok szumiały Pracę ludziom rozdawały Dziękuję za...
 
~bywalec w gminie
[29.03.2015 13:48]
Zbliża się nowy sezon i mam pytanie;cóż nowego robi czy zamierza zrobić aby uatrakcyjnić,zachęcić aby przyciągnąć w ten rejon(gminy) odpoczywających i zwiedzających !Jak do tej pory widać było tylko zwijanie i zubożanie wszelkich urządzeń,wyposażenia i dostępu choćby do okolicznych akwenów i...
 
~Elżbieta
[19.07.2014 14:17]
Wychowałam się w tym pięknym i spokojnym miasteczku. Wracam z radością raz w roku na urlop. Przydałaby się maleńka kawiarenka i restauracja, na którą stać byłoby mieszkańców i tych którzy w okolicy odpoczywają.
~Mietek.
[19.01.2014 22:11]
Serdecznie pozdrawiam z Gorzowa Rodzinę Winke. Będąc w Zbąszynku u wnuka wuja Wojtka pozwolę sobie Państwo na chwilę odwiedzić. Od Heleny wnuk Mietek-Genia syn.
~Miroslaw Tep...ki
[12.01.2013 05:19]
Po 40 latach latach mojej nieobecnosci mam sentyment do tego miejsca;kocham te miescine ,bo mam wiele wspomnien z czasow szkolnych-1970-1974.Kto mnie pamieta ,Katakt;SKAJP;Teplicki Miroslaw
~Mirek Te...cki
[12.01.2013 04:59]
Kocham to miejsce!!! Tam stolarzem ostalem w 1974r.
~Maciek
[15.12.2012 00:01]
Pozdrawiam Lewisa
~trzeźwo myślący
[05.04.2011 13:23]
zgadzam się,że od początku istnienia CI w mundurach OSP służą jedynie interesownie same dla siebie -materialnie i w ogóle a SPOŁECZNIE (bezinteresownie ),jak poprzednio ,tak i obecnie ,to NA PEWNO N I E .Znam od wielu lat i z doświadczenia bardzo dobrze J E .
~ALU
[04.04.2011 19:58]
A COZ CI OBYWATELU X PRZESZKADZAJA MUNDURY OSP ???ONI SLUZA NAM WSZYSTKIM.TOBIE TEZ.A JAKIE UKLADY MOZE MIEC BURMISTRZ ZE STRAZA???JEDYNIE JAKO KOBIETA BO SA TAM CHLOPAKI JAK SIE PATRZY.
~obywatel x
[19.03.2011 11:37]
Zdawało się ,że wybraliśmy wszyscy lepsze jutro ,a tymczasem nowa Pani Burmistrz afiszuje się ze starymi układami odzianymi w mundury OSP.Podobno na stare układy nie ma rady.Ale to nie tędy droga ,Pani Burmistrz.Trzeba uważać na znaki i dążyć właściwą drogą ,bez starych układów - bo ,to już...
 
~Jan Kujawa
[14.01.2011 19:11]
pozdrowienia dla całego miasta i rocznika 50 przesyła dawny mieszkaniec.
~Alicja
[08.01.2011 20:52]
DROGI KRZYSZTOFIE,TRZCIEL TO NIE WIOSKA TYLKO MIASTO,A ONO TWOJEGO OJCA NIE ZABIŁO.PRZYKRO MI ZE NIE ŻYJE,ALE WIELU LUDZI JADĄC DO PRACY GINIE W WYPADKU DROGOWYM W TAKI CZY INNY SPOSÓB.MIESZKAŁAM W TRZCIELU WIELE LAT I ZAWSZE BĘDZIE DLA MNIE NAJSPOKOJNIEJSZYM MIASTEM NA ŚWIECIE,MOŻE I JEST NUDNO...
 
~ssssssssssss
[19.09.2010 10:50]
kuryś na burmistrza
~krzysztof
[09.09.2010 19:57]
Nienawidzę tej wsi. Tu 6.02.2006r. zginał mój tata. Jadąc do pracy w Zielonej Górze z Poznania miał zawał i uderzył w drzewo na polu. Może słyszał ktoś o tym wypadku ? Bardzo chciałbym znać szczegóły
~Jan Wronski
[31.03.2010 08:52]
Mariusz mam nowe wiadomości o autostradzie. Napisz mailem.
 ... pozostało komentarzy: 55  
Komentarz wyraża opinie wyłącznie jego autora. Redakcja portalu ziemia-lubuska.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.
Pogoda w regionie
[17.10.2018 09:45]

Clear
Temperatura: 13.2°C
Wilgotność: 74%
Ciśnienie: 1021hPa (Rising)
Wiatr: 0.0km/h,  ENE
Uniwersytet Zielonogórski

SONDA
[27.03.2018]
Głosowanie zakończone
 

Copyright © 2004-2018 amb software | Wszelkie prawa zastrzeżone | Wykonanie: amb software
Polecamy przeglądarkę Mozilla Firefox.
...

Request served in 0.63 sec